Rodzina Matuszewskich

powiększ mapę

Audio

3 audio

Historia pomocy - Rodzina Matuszewskich

Ryszard Matuszewski, eseista i krytyk literacki, przyjaźnił się z Żydami już w czasach szkolnych i w harcerstwie. Wśród jego znajomych byli m. in. pisarz Jan Kott i doktor Antoni Rosental, których pan Ryszard i jego żona Beata ukrywali przez pewien czas w swoim mieszkaniu na Żoliborzu, przy ul. Krasińskiego 18.

Ryszard Matuszewski przekazywał ukrywającym się u niego literatom pomoc finansową z funduszy Rady Pomocy Żydom „Żegoty”. Walczył z okupantem pisując do podziemnej prasy konspiracyjnej i współorganizując tajne wieczory literackie.

Poza bliskimi znajomymi u Matuszewskich mieszkały także Żydówki – zaopatrzone w aryjskie papiery pracowały jako opiekunki do dzieci. Jedna z nich, Elżbieta Pawłowska, od zimy 1942 r. do wiosny 1943 r. opiekowała się córką Matuszewskich, Małgosią, i stała się przyjacielem rodziny. Została jednak aresztowana i trafiła do Auschwitz, gdzie na szczęście nie rozpoznano, że jest Żydówką.

Od wiosny 1943 r. do wybuchu Powstania Warszawskiego dzieckiem opiekowała się Zofia Zawadzka, a po niej – pielęgniarka Tunia (po wojnie Szpilman). Matuszewscy wysyłali Elżbiecie do Auschwitz listy, po wojnie mieli z nią i z innymi uratowanymi serdeczny kontakt. Ryszard Matuszewski poświęcił ocalonym oraz tym, którzy zginęli, książkę „Alfabet”, a także wiersze i szkice, m.in. „Mój nieocalony”.

Historie pomocy w okolicy

Bibliografia

  • Mazurczak Katarzyna, Wywiad z Ryszardem Matuszewskim, Warszawa 1.01.2007
  • Gutman Israel red. nacz., Księga Sprawiedliwych wśród Narodów Świata, Ratujący Żydów podczas Holocaustu, Kraków 2009
  • Szewc Piotr, Cenię proste wartości: rozmowa z Ryszardem Matuszewskim, „Rzeczpospolita”, nr 263