Postawy Polaków wobec Żydów podczas Zagłady

Zagłada Żydów w czasie II wojny światowej toczyła się na oczach Polaków, którzy jednocześnie sami poddawani byli terrorowi niemieckiego okupanta. Ich człowieczeństwo zostało wystawione na próbę. 

Większość Polaków, zaabsorbowana zmaganiem się z trudnościami dnia codziennego, pozostawała bierna wobec Zagłady. Na udzielenie Żydom pomocy decydowali się tylko niektórzy. Działali przy tym w warunkach wyjątkowo trudnych – w pełnej konspiracji, często w strachu przed sąsiadami. W okupowanej Polsce od 1941 roku, w przeciwieństwie do krajów Europy Zachodniej, za wszelką pomoc niesioną Żydom Niemcy karali śmiercią. Wśród Polaków byli i tacy, którzy współpracowali z Niemcami i wydawali ukrywających się Żydów. Znane są fakty szantażowania ukrywających się i Polaków udzielających im pomocy, wyłudzania pieniędzy w zamian za niezłożenie donosu. Opisywanych jest również wiele przypadków wykorzystywania ukrywanych finansowo, żerowania na ich ciężkim położeniu.

Ratujący stanowili niewielką część społeczeństwa, która, kierowana zróżnicowanymi motywacjami, wykazała się postawą heroiczną – udzielała pomocy innym, narażając własne życie.

Więcej na temat stosunków polsko-żydowskich w czasie II wojny światowej przeczytać można w opracowaniach historycznych. Listę bibliograficzną publikujemy na naszej stronie. Zobacz bibliografię.