Schultz Irena

powiększ mapę

Galeria

Zdjęć: 1

„Możesz być spokojna o dziecko” – historia Ireny Schultz

Irena Schultz, dziennikarka, w czasie wojny pracowała w Wydziale Opieki i Zdrowia Miasta Warszawy. Już w początkowym okresie okupacji zaangażowała się w organizowaną przez Irenę Sendlerową pomoc dla Żydów umieszczonych w getcie. Posiadała przepustkę do getta, dzięki czemu mogła dostarczać tam żywność, ubrania i lekarstwa. Była jednym z pierwszych członków „Żegoty”.  

Brała także czynny udział w ratowaniu dzieci żydowskich. Współpracowała z „Centosem”, placówką opiekuńczą dla dzieci w getcie. Tuż przed likwidacją getta, działając z ramienia „Żegoty”, Irena Schultz wyprowadziła stamtąd wiele żydowskich dzieci i umieściła je po „aryjskiej” stronie. W ich przemycaniu pomagała jej pielęgniarka Helena Szeszko („Sonia”), również zatrudniona w Wydziale Opieki i Zdrowia.

Cześć z wyprowadzonych przez Schultz i Szeszko dzieci trafiała do Domu ks. Boduena, zakładu dla podrzutków w Śródmieściu. Schultz weszła w kontakt z jedną z pracowniczek Domu – Władysławą Marynowską, opiekunką przyzakładową – i poprosiła ją o pomoc w bezpiecznym lokowaniu przemyconych dzieci. Informacja o planowanym podrzuceniu dziecka przeważnie podawana była telefonicznie, szyfrem zawierającym dane na temat wyglądu dziecka i pory jego dostarczenia.

Irena Schultz bardzo obawiała się o los pierwszego z dzieci przyjętych do zakładu. Dom był bowiem pod ścisłą kontrolą gestapo. Irena Sendler uspokoiła ją jednak słowami: „Możesz być spokojna o dziecko. Tam przecież jest Władka Marynowska”. Irena Sendler bardzo doceniała także działania współpracowniczki Ireny Schultz, Heleny Szeszko. Określała ją jako osobę niezastąpioną dzięki jej kontaktom konspiracyjnym i dużej inicjatywie.

Schultz zajmowała się także organizowaniem fałszywych dokumentów. Pewnej liczbie żydowskich intelektualistów załatwiła „aryjskie papiery” oraz kryjówki poza murami getta. Do działań konspiracyjnych udostępniła także swój dom, który funkcjonował jako punkt przerzutowy i tymczasowe schronienie dla żydowskich dzieci i innych zbiegów z getta.

Medal „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata” został jej przyznany w 1969 r. 

Historie pomocy w okolicy