Buza Tadeusz

powiększ mapę

Historia pomocy - Buza Tadeusz

Tadeusz Buza mieszkał w Warszawie, przy ul. Stalowej 28. Pracował jako konduktor tramwajowy, był działaczem Komunistycznego Związku Młodzieży Polskiej, brał udział w kampanii wrześniowej. W grudniu 1939 roku wrócił do Warszawy i do swojej pracy. Korzystając z faktu, że jeździł na linii, której trasa przebiegała przez getto, dostarczał do żydowskiej dzielnicy żywność.

W roku 1941 oddelegowany przez Niemców Buza pracował jako kierowca na terenach wschodnich. Jeżdżąc stale z i do Warszawy, przekazywał rodzinom osób z warszawskiego getta paczki i listy od krewnych. Po wybuchu powstania w getcie pomagał uciekającym kanałami Żydom przedostawać się na „aryjską” stronę.

W 1943 roku znajomy ze Lwowa skierował do niego Leona Schachtera, Żyda ze Stanisławowa. Tadeusz przyjął uciekiniera do swego mieszkania i zdobył dla niego fałszywe dokumenty; odtąd Leon posługiwał się nazwiskiem Władysław Łopuszański.

Na Stalowej Schachter przebywał trochę ponad miesiąc, do czasu, gdy wśród sąsiadów zaczęły krążyć niebezpieczne plotki. Buza przeprowadził go wtedy do znajomych mieszkających przy ul. Elektoralnej 45. Nadal dbał o Leona i pomagał jego nowym opiekunom. W tym schronieniu podopieczny Tadeusza doczekał końca wojny.

Historie pomocy w okolicy

Bibliografia

  • Gutman Israel red. nacz., Księga Sprawiedliwych wśród Narodów Świata, Ratujący Żydów podczas Holocaustu, Kraków 2009
  • Grynberg Michał, Księga Sprawiedliwych, Warszawa 1993

    Leksykon uwzględnia historie Polaków uhonorowanych tytułem Sprawiedliwych wśród Narodów Świata w latach 19631989. Wykaz haseł poprzedza przedmowa Icchaka Arada oraz Chaima Chefera Sprawiedliwi świata.