Historia pomocy - Kopcińska - Wyganowska Helena | Polscy Sprawiedliwi

Kopcińska - Wyganowska Helena

powiększ mapę

Historia pomocy - Kopcińska - Wyganowska Helena

Fragment oświadczenia spisanego zaraz po wojnie przez Ewelinę i Romana Winterów w obecności notariusza:

„Ukrywała nas świadomie i z całym zaparciem i ofiarnością, a mimo zdawania sobie sprawy z odpowiedzialności przed władzami niemieckimi jej grożącej i konsekwencjami z tego wynikającymi, czyniła to bezinteresownie, nie licząc na naszą wdzięczność, co stale podkreślała”. 

Helena Kopcińska przyjęła znajome rodzeństwo w sierpniu 1941 r. W kamienicy na Filtrowej w Warszawie wyjątkowo trudno było ukrywać dwudziestoletnich zbiegów z getta. W maju 1944 r., kiedy sąsiedzi zaczęli nabierać podejrzeń, pani Helena wysłała Winterów do Krościenka, do zaprzyjaźnionego górala. Zabezpieczyła ich materialnie. W górach pozostali do wkroczenia Armii Czerwonej w styczniu 1945 r.


Po wojnie Winterowie zdecydowali się na emigrację. Tuż przed podróżą do Ameryki Południowej ocalali i ocalająca spotkali się przypadkiem na ulicy w Warszawie. Powojennym kontaktom nie sprzyjał jednak panujący w Polsce stalinizm. Korespondencja nie dochodziła, pani Helena powtórnie wyszła za mąż, zmieniła adres.

Napisała w 1991 roku: 

„Przykro mi bardzo, że nic o nich nie wiem i nie wiem nawet, gdzie mogą mieszkać i czy żyją”.

Historie pomocy w okolicy

Bibliografia

  • Archiwum Żydowskiego Instytutu Historycznego, 349, 1524
  • Gutman Israel red. nacz., Księga Sprawiedliwych wśród Narodów Świata, Ratujący Żydów podczas Holocaustu, Kraków 2009