Rodzina Ryniewiczów

powiększ mapę

Audio

3 audio

Historia pomocy - Rodzina Ryniewiczów

Przed wojną Bronisława i Stefan Ryniewiczowie mieszkali w Siennicy, wsi położonej w pobliżu Mińska Mazowieckiego. Prowadzili tam sklep spożywczy. Mieli pięcioro dzieci.

Dom Ryniewiczów spłonął na samym początku wojny. Cała rodzina przeniosła się do budyneczku gospodarczego na granicy Świdra i Otwocka, przy ulicy Słowackiego, obecnie Kołłątaja 15. Ich nowe lokum składało się z pokoju i kuchni, trzecia, niewykończona izba służyła jako chlew.

19 sierpnia 1942 roku Niemcy zaczęli likwidację getta w Otwocku. Pinkusowi Messingowi i Racheli Klejzman udało się zbiec. W październiku Pinkus zjawił się u mieszkających nieopodal getta Ryniewiczów, prosząc o schronienie dla siebie i Racheli. Znał rodzinę, ponieważ wcześniej razem szmuglowali mięso do getta warszawskiego.

Bronisława i Stefan zgodzili się ukryć uciekinierów. Para spędziła 22 miesiące w specjalnej piwniczce wykopanej przez Ryniewicza. Kryjówkę opisuje jego najstarsza córka – Danuta: „Wejścia do piwnicy nie było, był tylko otwór o średnicy około trzydzieści centymetrów, przez który podawało się jedzenie i odbierało nieczystości". Pinkus i Rachela praktycznie nie opuszczali tego otworu w ziemi, przebywali w schronie aż do wyzwolenia.

Oboje przeżyli wojnę i wyjechali z Polski, osiedlili się w USA. 

Historie pomocy w okolicy

Więcej

Bibliografia

  • Archiwum Żydowskiego Instytutu Historycznego, 349, 1362
  • Brzostek Agnieszka, Wywiad z Danutą Korzanecką, Otwock 22.04.2009
  • Gutman Israel red. nacz., Księga Sprawiedliwych wśród Narodów Świata, Ratujący Żydów podczas Holocaustu, Kraków 2009