Rodzina Łyjaków

powiększ mapę

Audio

3 audio

Historia pomocy - Rodzina Łyjaków

Bracia Wiesław i Zygmunt Łyjakowie wraz z rodzicami– Julianną i Wiktorem– mieszkali w Kępie Gosteckiej niedaleko Puław. Obaj zaangażowani byli w niesienie pomocy dla ludności żydowskiej.

W czasie okupacji Zygmunt wraz z ojcem dostarczał żywność do getta w Opolu Lubelskim oddalonym od Kępy Gosteckiej o 15 km. Tam bowiem zostali przeniesieni trzej bracia: Josl, Abram i Cudyk, znajomi Łyjaków z okresu przedwojennego.

Bracia wiedzieli, że w ich gospodarstwie ukrywają się uciekinierzy z getta w Opolu. Wiesław i Zygmunt zanosili im jedzenie, usuwali także nieczystości z ich kryjówki.

Łyjakowie udzielili również pomocy dwóm żydowskim krawcom. Sąsiadom i obcym opowiadali, że nowoprzybyli to ich krewni z Wołynia. Chociaż Żydzi zaangażowali się w działalność konspiracyjną i wstąpili do oddziałów partyzanckich– a w konsekwencji opuścili kryjówkę u Łyjaków– polska rodzina nadal troszczyła się o ich los. Raz w tygodniu chłopcy jeździli konno do lasu, by dostarczyć prowiant swoim dawnym podopiecznym.

8 września 1993 r. Instytut Yad Vashem przyjął Juliannę i Wiktora Łyjaków, a także ich dwóch synów, Wiesława i Zygmunta, w poczet Sprawiedliwych wśród Narodów Świata.

Bibliografia

  • Archiwum Żydowskiego Instytutu Historycznego, 349, 20
  • Gutman Israel red. nacz., Księga Sprawiedliwych wśród Narodów Świata, Ratujący Żydów podczas Holocaustu, Kraków 2009