Zmarł prof. Jerzy Szacki
Jerzy Szacki urodził się 6 lutego 1929 roku w Warszawie. Od połowy 1942 roku do powstania warszawskiego w jego rodzinnym domu przy ul. Miodowej ukrywała się dwudziestoletnia Irena Hollender ze swoją pięcioletnią córką. Irena była w zaawansowanej ciąży.
„Ta historia nie obfituje w dramatyczne opowieści o szantażystach, najściach itp. Poza stałym strachem, że ktoś może przyjść. Ale nikt nie przyszedł. To zagrożenie było trwałe, ale miało ono charakter przede wszystkim psychologiczny. To historia w żadne sensacje nie obfitująca” – wspominał prof. Jerzy Szacki w wywiadzie dla Muzeum Historii Żydów Polskich w 2007 roku.
Sąsiadom i znajomym odwiedzającym Szackich, Irena przedstawiana była jako krewna wysiedlona z ziem polskich wcielonych do III Rzeszy. Miała tzw. dobry wygląd. Po wojnie zamieszkała z mężem w Łodzi, skąd wyemigrowała do Izraela w 1946 roku. Utrzymywała kontakt z rodziną Szackich.
„Kiedy ma się te piętnaście lat, to po pierwsze wierzy się w nieśmiertelność, a po drugie życie podczas wojny w ogóle jest ryzykowne. Wielu ludzi ginęło przez przypadek, zachowując maksymalną ostrożność. Wielu z tych, którzy ryzykowali, ocaleli” – mówił Jerzy Szacki.
W 1948 roku rozpoczął studia socjologiczne na Uniwersytecie Warszawskim, lecz nie zdążył ich skończyć, bo w 1952 roku wydział został zamknięty przez stalinowskie władze. Wrócił na studia po reaktywacji wydziału w 1956 roku. Trzy lata później obronił doktorat, w 1965 roku habilitował się i w 1973 roku został profesorem. Zaliczany był do Warszawskiej Szkoły Historii Idei, działającej w latach 50. i 60. XX wieku nieformalna grupy filozofów, historyków i socjologów.
W 2004 roku Jerzy Szacki i jego matka Barbara otrzymali tytuły Sprawiedliwych wśród Narodów Świata, które przyznane zostały na wniosek ocalałej Ireny Hollender. Czytaj więcej o tej historii pomocy.
