85. rocznica zamknięcia getta krakowskiego
„W dniu przeprowadzki do getta walczyłam ze smutkiem i łzami... [...] Jedną stroną sunęły platformy i wozy meblowe przeładowane gratami naprzód – drugą Polacy w odwrotnym kierunku, bo ludzie z tej części Podgórza musieli opróżnić mieszkania dla nas”, zapisała Halina Nelken w swoim Pamiętniku z getta w Krakowie, wydanym w 1987 r. w Toronto.
Getto w Krakowie zostało utworzone przez władze Generalnego Gubernatorstwa w marcu 1941 r., na mocy zarządzenia wydanego przez gubernatora dystryktu krakowskiego Otto Wächtera. Niemcy starali się przesiedlić Żydów z Krakowa już od wiosny 1940 roku. Szacuje się, że przymusowo wywieziono z miasta ok. 50 tys. osób. Trafili oni do różnych miejscowości głównie w dystrykcie krakowskim, ale też lubelskim i radomskim.
Getto zostało utworzone w dzielnicy Podgórze, nie zaś na terenie zamieszkiwanego przez większość Żydów pobliskiego Kazimierza. Wszyscy Żydzi, w nieprzekraczalnym terminie do 20 marca 1941 r., musieli przenieść się na nowe miejsce, a mieszkający tam Polacy opuścić swoje domy. Getto obejmowało obszar o powierzchni ok. 20 ha, w tym 320 budynków i domów, w których na przestrzeni kolejnych dwóch lat przebywało wedle szacunków od 15 do 20 tys. Żydów. Po dwóch latach, w marcu 1943 r., Niemcy przystąpili do likwidacji getta.
W dniu 85. rocznicy zamknięcia getta krakowskiego przygotowaliśmy wybór opracowań historycznych z portali wiedzy Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN. Wybraliśmy również historie osób ocalałych, dorosłych i dzieci. To historie zarówno tych, którzy przeżyli dzięki pomocy innych osób, jak również historie Żydów i Żydówek, którzy sami – pomimo zagrożenia życia – ratowali swoje rodziny, znajomych lub zupełnie obcych ludzi, wykazując się niezwykłą odwagą. To osoby ocalałe z getta krakowskiego lub związane z Krakowem.
Informacje historyczne:
- Historia getta krakowskiego w portalu Wirtualny Sztetl →
- Kraków i Kazimierz – film edukacyjny Muzeum POLIN →
- Obiekty z getta krakowskiego ze zbiorów Muzeum POLIN →
- Krakowska filia polsko-żydowskiej Rady Pomocy Żydom „Żegota” w portalu Polscy Sprawiedliwi →
- Historia pomocy Tadeusza Pankiewicz z „Apteki pod Orłem” w portalu Polscy Sprawiedliwi →
- Relacja Janiny Rościszewskiej-Krawczyk z kolekcji historii mówionej Muzeum POLIN →
Historie ocalenia:
- Maria Hochberg-Mariańska (Miriam Peleg) ratująca siebie i innych Żydów →
- Wanda Nelken-Załuska, która wbrew niemieckiemu nakazowi nie przeniosła się do getta →
- Anna Janowska-Ciońka ocalona przez swoją matkę Alicję Kleinberg i Mariana Sikorskiego →
- Roman Polański ocalony przez swojego ojca Mojżesza Lieblinga oraz Jana i Stefanię Buchałów →
- Monika Goldwasser ocalona przez rodziców Adama i Salomeę Goldwasserów oraz Maksymiliana i Annę Kamińskich →
- Miriam Koszuzki ocalona przez swoją matkę Szlomit Koszuzki i Katarzynę Krystian-Zabierzowską →
- Zofia Liebeskind ocalała z pomocą Józefa Balwierza →
- Mosze Rotbard z żoną Chawą i czworgiem dzieci ocalali z pomocą Henryka Pstrusińskiego →
Przeczytaj, zobacz więcej:
- Postawy Polaków wobec Żydów podczas Zagłady [opracowanie tematyczne] →
- Kara śmierci za pomoc Żydom w okupowanej Polsce [opracowanie tematyczne] →
- Żydzi ukrywający się po „aryjskiej stronie” [zakładka tematyczna] →
- Żydzi pomagający innym Żydom po „aryjskiej stronie” [zakładka tematyczna] →
- Wywiady z kolekcji historii mówionej Muzeum POLIN [kanał w serwisie YouTube] →





