Jacenty Miklaszewski z żoną Marią i córką Władysławą mieszkał w Brodach, na terenie dzisiejszej Ukrainy. Był nauczycielem i skrzypkiem, członkiem miejscowej orkiestry, założonej przez jego przyjaciela, Kalmana Harnika.
Kalman Harnik urodził się w Zaleszczykach. W 1934 roku poślubił Elsę z domu Kahanę, nauczycielkę w żydowskiej szkole dla dziewcząt, gdzie Kalman prowadził chór. W 1938 roku przyszła na świat ich jedyna córka, Israela. Po wybuchu II wojny światowej Brody znalazły się pod okupacją rosyjską,a w czerwcu 1941 roku do miasteczka wkroczyły wojska niemieckie. Jeszcze w tym samym roku, w pobliskim lesie, naziści wymordowali zgromadzoną podstępem miejscową elitę intelektualną, w tym Elsę Harnik. Israela została pod opieką ojca, który przypadkiem uniknął losu żony. W styczniu 1943 roku w Brodach powstało getto. Sytuacja z dnia na dzień stawała się coraz bardziej dramatyczna. Kalman zdecydował się przystać na propozycję przyjaciela i rozstać się z córką. Israela trafiła pod opiekę Miklaszewskich jako Ewa, osierocona bratanica Jacentego. Kalman znalazł kryjówkę w schronie w sąsiedniej wiosce. Israela nie wyglądała na Żydówkę, nauczyła się też katolickich modlitw, przez pewien czas nie budziła podejrzeń. Nie mogła zresztą opuszczać domu Miklaszewskich.
Wkrótce jednak jedna z sąsiadek zaczęła domyślać się pochodzenia dziewczynki i składać niezapowiedziane wizyty. Israela spędzała noce pod łóżkiem. Jednocześnie przychodziły listy z pogróżkami, wysyłane, jak się później okazało, przez matkę i siostrę Jacentego. Israelę przeniesiono do znajomych, gdzie zajmowała się niemowlęciem. Potem wróciła do Miklaszewskich, żeby w przebraniu wieśniaczki wypasać krowy. Po kilku miesiącach cała rodzina przeniosła się do Krakowa, gdzie doczekała końca wojny.
W 1948 roku Israela, razem z ojcem, który służył w armii czerwonej i przeżył wojnę, wyjechała do Izraela. Nie straciła kontaktu z rodziną Miklaszewskich. Jest artystką rzeźbiarką.
