W Warszawie odsłonięto tablicę upamiętniającą Jana Karskiego
Tablica została odsłonięta przed wejściem do kamienicy przy ul. Czerwonego Krzyża 6, gdzie w latach 1941-1942 Jan Karski współredagował z Jerzym Choróbskim oparty na nasłuchu radiowym „Biuletyn Sztabowy”, wydawany później jako „Biuletyn” Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej ZWZ-AK.
W uroczystości odsłonięcia tablicy wzięli udział inicjatorzy i sponsorzy upamiętnienia – wspólnota mieszkańców domu przy ul. Czerwonego Krzyża 6, Towarzystwo Jana Karskiego oraz Muzeum Powstania Warszawskiego. Tablicę odsłoniła bratanica i córka chrzestna Jana Karskiego dr Wiesława Kozielewska-Trzaska, a jej poświęcenia dokonał proboszcz kościoła św. Krzyża (z parafią związany był Jan Karski) ks. Zygmunt Robert Berdychowski. Autorem marmurowej tablicy jest Artur Terpiłowski.
Rabin Yehoshua Ellis, delegat naczelnego rabina Polski Michaela Schudricha, powiedział: „Życie Jana Karskiego i Jerzego Choróbskiego może być inspiracją dla wszystkich wolnych narodów. Naród izraelski pamięta i będzie pamiętał o wszystkich przyjaciołach, którzy pomogli Żydom w czasie II wojny światowej”.
Podczas drugiej wojny światowej przy ul. Czerwonego Krzyża 6 (wówczas nr 11) odbywały się zbiórki członków Szarych Szeregów oraz konspiracyjnej żeńskiej podchorążówki „Dysk”. Wielu mieszkańców domu działało w strukturach Polskiego Państwa Podziemnego. Odsłonięta tablica ma przypomnieć sylwetkę jednego z nich – dr. med. Jerzego Choróbskiego, który w skrytce pod podłogą swojego mieszkania przechowywał radioodbiornik „Philips”. Dzięki niemu Jan Karski mógł nasłuchiwać radia londyńskiego i przekazywać informacje na potrzeby Biura Informacji i Propagandy ZWZ-AK.
W Warszawie znajdują się także inne miejsca poświęcone pamięci Jana Karskiego, m.in. ławka przed Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN, drzewo i kamień pamiątkowy w Ogrodzie Sprawiedliwych na skwerze im. „Jura” Gorzechowskiego czy tablica przy ul. Krakowskie Przedmieście 1, gdzie rozpoczęła się konspiracyjna działalność Karskiego. Imię kuriera nosi Zespół Szkół Zawodowych nr 42, a od ubiegłego roku także nadwiślański bulwar między Mostem Śląsko-Dąbrowskim a ul. Boleść.





