Spotkanie z Elżbietą Ficowską i prezentacja nowej wirtualnej wystawy Muzeum POLIN z okazji 73. rocznicy powstania

Elżbieta Ficowska jako półroczne dziecko została uratowana przez członków „Żegoty”. Do pudełka, w którym wyniesioną ją z warszawskiego getta, włożono srebrną łyżeczkę z jej imieniem i datą urodzenia. Podczas spotkania pani Ficowska przekaże replikę tej wyjątkowej, najcenniejszej dla niej pamiątki do zbiorów Muzeum POLIN. Po spotkaniu z ocalonąodbędzie się prezentacja najnowszej wirtualnej wystawy naszego muzeum „Dobry adres. Historie ukrywania Żydów w okupowanej Warszawie”, w której przedstawiamy zachowane do dziś miejsca, w których Żydzi ukrywali się podczas II wojny światowej.  

4 grudnia, godzina 10:30

spotkanie dla uczniów szkół licealnych (2,5 godziny):

• Wstęp o historii Rady Pomocy Żydom „Żegota” (Robert Szuchta)
• Prezentacja wirtualnej wystawy „Dobry adres. Historie ukrywania Żydów w okupowanej Warszawie”
• Spotkanie z Elżbietą Ficowską (prowadzenie: Monika Koszyńska)
• Wspólne złożenie kwiatów pod pomnikiem „Żegoty”

Wstęp wolny. Obowiązuje internetowa rezerwacja miejsc.

Rada Pomocy Żydom „Żegota”

Powołana 4 grudnia 1942 roku Rada była agendą Rządu RP na uchodźstwie. Kontynuowała pracę Tymczasowego Komitetu Pomocy Żydom, działającego przy Delegaturze Rządu RP na Kraj. W jej skład weszli członkowie partii lewicowych i demokratycznych, organizacji polskich i żydowskich oraz osoby wywodzące się ze środowisk inteligenckich i katolickich. „Żegota” była jedyną w okupowanej Europie państwową instytucją powołaną w celu ratowania Żydów, działającą w konspiracji.  Pomoc polegała głównie na wsparciu finansowym, organizowaniu kryjówek i fałszywych dokumentów. Otrzymało ją kilka tysięcy osób, w tym wiele dzieci, które ukryto u polskich rodzin lub w sierocińcach.

Wystawa „Dobry adres. Historie ukrywania Żydów w okupowanej Warszawie”

Gdzie w czasie wojny w Warszawie ukrywali się Żydzi? Ile z tych miejsc zachowało się do dziś? Może mijamy je na co dzień? Historycy szacują, że Żydów ukrywających się na terenie stolicy w różnych okresach mogło być do 27 tysięcy. Nigdy nie dowiemy się ilu i gdzie dokładnie przeżyło. Polacy, którzy nieśli im ratunek, ryzykowali życie. Niemcy za pomoc Żydom karali śmiercią. Ratującym i ocalałym poświęcamy wirtualną wystawę, która przedstawia wybrane warszawskie historie pomocy.