Historia pomocy - Rowińska Aleksandra | Polscy Sprawiedliwi

Rowińska Aleksandra

powiększ mapę

Historia pomocy - Rowińska Aleksandra

Dr Aleksandra Rowińska w chwili wybuchu wojny pracowała jako lekarz pediatra Ubezpieczalni Społecznej oraz w Szpitalu Przemienienia Pańskiego na warszawskiej Pradze, gdzie również mieszkała. Wywodziła sie z rodziny inteligenckiej. Do matury przygotowywała się w łódzkim Żeńskim Gimnazjum Rządowym oraz na kursach dodatkowych inżyniera Barszczewskiego.

W trakcie studiów na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, w czasie wojny polsko-bolszewickiej, sprawowała funkcję sanitariuszki na stacji sanitarnej oraz pełniła służbę frontową w Sekcji Propagandy i Opieki nad Żołnierzami. Była bezgranicznie oddana chorym, zwłaszcza tym najmłodszym i najuboższym.

Już w 1940 r., zaraz po utworzeniu getta w Warszawie, przyjęła do siebie koleżankę ze studiów, dr Różę Hermanową. Odstąpiła jej do spania własne łóżko, sama sypiała w łazience. Kiedy obecność dr Hermanowej stała się przedmiotem uwagi osób niepożądanych, przeniosła ją do gospodarstwa wiejskiego na Lubelszczyźnie, gdzie Róża szczęśliwie doczekała końca wojny.

Dr Rowińska była związana z Radą Pomocy Żydom „Żegota”. Pomagała zbiegłym z getta udostępniając swoje mieszkanie jako rodzaj punktu przerzutowego. Wiele z tych osób osobiście umieszczała m.in. w klasztorach. Co tydzień przekazywała też żywność i pieniądze pewnemu Żydowi ukrywającemu się w Celestynowie.

Ocalona Dr Hermanowa wspomina: „Nie była człowiekiem przeciętnym, poświęcała się nie tylko dla mnie, ale również dla innych. W mojej pamięci pozostała jako jednostka wyjątkowa, pełna oddania innym, niosąca pomoc jako lekarz i człowiek”.

Historie pomocy w okolicy

Bibliografia

  • Bartoszewski Władysław, Lewinówna Zofia, Ten jest z ojczyzny mojej, Warszawa 2007

    Publikacja ta składa się z 3 części: zarysu monograficznego problematyki pomocy Żydom; zbioru wydanych dokumentów niemieckich i polskich dotyczących losu Żydów oraz pomocy Żydom; zbioru relacji powojennych Polaków i Żydów dotyczących pomocy.

  • Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, Urzędowy Spis Lekarzy, Warszawa 1939

    Urzędowy Spis Lekarzy na rok 1939 podaje Aleksandrę Rowińską urodzoną w 1894 roku, dyplom w 1925 roku, jako lekarza chorób dzieci w Warszawie.

  • Dział Zbiorów Specjalnych Głównej Biblioteki Lekarskiej, Akta Izby lekarskiej Warszawsko-Białostockiej, teczka osobowa Aleksandry Rowińskiej
  • Archiwum Żydowskiego Instytutu Historycznego, 324 565
  • Archiwum Yad Vashem, 3704
  • Archiwum Uniwersytetu Warszawskiego, WL/RP, 1567