Rodzina Wyrzykowskich

powiększ mapę

Historia pomocy - Rodzina Wyrzykowskich

W czasie okupacji hitlerowskiej Antonina i Aleksander Wyrzykowscy mieszkali w Janczewku, niewielkiej wiosce leżącej cztery kilometry od Jedwabnego. Od listopada 1942 r. do stycznia 1945 r. w dwóch schronach w ich oborze ukrywało się siedem osób narodowości żydowskiej.

Pierwszym, któremu pomogli Wyrzykowscy, był Szmuel Wassersztajn. Według relacji Antoniny Wyrzykowskiej pewnego dnia Szmuel postanowił odwiedzić swoją rodzinną miejscowość Jedwabne, z której cudem uszedł z życiem uciekając przed pogromem zorganizowanym przez polskich sąsiadów. Wyrzykowski odnalazł Wassersztajna i przywiózł go do Janczewka.

Wiedząc o pomocy udzielonej Wassersztajnowi, do Wyrzykowskich zwróciła się z prośbą o ukrycie rodzina Olszewiczów – bracia Mietek i Berek oraz żona Mietka- Elżbieta, która uciekła z łomżyńskiego getta.

Później u Wyrzykowskich zjawili się jeszcze inni uciekinierzy: Józef Grondowski oraz Janek i Lea Kubrzańscy (Kubrań). Antonina Wyrzykowska do dziś utrzymuje kontakty z Leą Kubrań oraz Elżbietą i Berkiem Olszewiczami.

Historie pomocy w okolicy

Bibliografia

  • Bikont Anna, My z Jedwabnego, Warszawa 2004
  • Czekanowska Monika, Wywiad z Antoniną Wyrzykowską, Milanówek 1.01.2007
  • Archiwum Żydowskiego Instytutu Historycznego, 349, 86
  • Archiwum Żydowskiego Instytutu Historycznego, 349, 358
  • Okuniewska Elżbieta, Wywiad z Ewą Zdanowicz, Warszawa 1.01.2008
  • Gutman Israel red. nacz., Księga Sprawiedliwych wśród Narodów Świata, Ratujący Żydów podczas Holocaustu, Kraków 2009