Rodzina Ostrowskich

powiększ mapę

Audio

5 audio

Historia pomocy - Rodzina Ostrowskich

Stanisław i Marianna Ostrowscy mieszkali we wsi Radawczyk, położonej 20 kilometrów od Lublina. Wzięli ślub podczas wojny, w 1942 roku.

W pobliskich Bełżycach, w których Żydzi stanowili w latach 20. połowę społeczności, mieszkała rodzina Fersztmanów. Gospodarzy z Radawczyka znali z częstych kontaktów handlowych. Od grudnia 1940 roku Fersztmanowie przebywali w utworzonym w Bełżycach getcie, coraz bardziej tłocznym, gdyż Niemcy przesiedlali tu Żydów nie tylko z najbliższych okolic, ale także ze Szczecina, Krakowa, Lublina, a nawet z Turyngii i Saksonii. Przeludnioną, zamkniętą w styczniu 1942 roku dzielnicę dziesiątkował tyfus.

Jesienią tego roku Fersztmanowie wydostali się na „aryjską” stronę. W poszukiwaniu kryjówki trafili do Ostrowskich, którzy właśnie budowali dom; Stanisław i Marianna postanowili im pomóc. Po kilku miesiącach ukrywania w różnych miejscach zbiegowie zbudowali podziemny schron, w którym pozostali do końca wojny.

W sumie z pomocy Ostrowskich skorzystało 10 osób: Szmul, Mosze, Szol i Hela Fersztmanowie z synem Symkiem, Masza i Szlomo Goldinerowie; później Berek Fersztman z córką Maszą i znajomy Żyd z Łucka, przez Mariannę nazywany Szlomo, w Encyklopedii Yad Vashem wymieniony jako Menasze Winer. Wojnę przeżyła także córeczka Goldinerów, Rywka, którą rodzice pozostawili pod opieką rodziny Wiślińskich.

Ukrywanie skończyło się w latem 1944 roku, kiedy nadeszła Armia Czerwona.Fersztmanowie wyjechali do Bełżyc, do Lublina; potem wyemigrowali z Polski, ale kontakt z Ostrowskimi utrzymywali. Po latach odwiedził rodzinne okolice Mosze z żoną.

Więcej

Bibliografia

  • Bełżyce - historia
  • Gutman Israel red. nacz., Księga Sprawiedliwych wśród Narodów Świata, Ratujący Żydów podczas Holocaustu, Kraków 2009
  • Czajkowski Tomasz, Wywiad z Marianną Ostrowską, Lublin 1.01.2007