Rodzina Ostrowskich

powiększ mapę
Zdjęć: 2

Historia pomocy - Rodzina Ostrowskich

Przed 1939 r. państwo Ostrowscy mieszkali w Sosnowcu. Wojna zastała ich na wakacjach. Ojca wkrótce aresztowano, a matka z córkami – Barbarą i Krystyną – przeniosła się do Warszawy. Barbara dużo czasu spędzała w Chylicach w pobliżu Piaseczna, w willi swojej ciotki, Brunony Siedlińskiej. Przechowywano tam broń i materiały podchorążówki, ponieważ zarówno ciotka, jak i Barbara należały do AK. Z kolei Krystyna zajmowała lokal w Warszawie.

W 1942 roku do warszawskiego mieszkania zapukał młody mężczyzna. Okazało się, że jest Żydem i że potrzebuje pomocy. Nazywał się Arnold Majorek. Miał co prawda „aryjskie papiery”, ale był bez środków do życia i bez mieszkania. Krystynie udało się umieścić go w charakterze guwernanta w okolicach Chylic.

Latem 1943 roku Arnold przyprowadził żydowskie małżeństwo, Wandę Samstein wraz z mężem Ryśkiem. Kobieta była w widocznej ciąży. Znalazło się dla nich schronienie w stróżówce. Wkrótce do ukrywających się dołączyły siostra i koleżanka Wandy – Zofia Kamińska oraz Basia Malinowska. „O ich pochodzeniu ciotka moja przez długi czas nic nie wiedziała – wspominała po latach pani Barbara. – Wszystkimi ich sprawami życiowymi i bytowymi zajmowałam się więc sama, przy pomocy moich przyjaciół: Ireny Rybczyńskiej i Bohdany Majdy”.

Po pewnym czasie Zofia Kamieńska wróciła do Warszawy szukać innego lokum. Została zadenuncjowana przez szmalcowników i ostatecznie wysłana na roboty do Niemiec. Przeżyła. Wszyscy ukrywający się także doczekali końca wojny.   

Historie pomocy w okolicy