Historia pomocy - Rodzina Babińskich | Polscy Sprawiedliwi

Rodzina Babińskich

powiększ mapę

Galeria

Zdjęć: 5

Historia pomocy - Rodzina Babińskich

Zofia Babińska z córkami Danutą i Krystyną prowadziły pensjonat w Warszawie przy ulicy Brackiej. W czasie wojny udzielały pomocy Żydom. Córki szmuglowały jedzenie do getta. Matka pomagała finansowo, udzielając pożyczek, o zwrot których  się nie upominała. Wspomina Alina Prądzyńska, jedna z uratowanych: „Nie wahały się udzielać pomocy ludziom nawet nieznanym, którzy tropieni prosto z ulicy przychodzili do pensjonatu, szukając schronienia”.

Panie Babińskie przez cały okres okupacji pomagały rodzinie Aliny - Wolmanom. Alina, która żyła na „aryjskich papierach”, wielokrotnie nocowała w pensjonacie przy Brackiej. Tuż przed Wielką Likwidacją warszawskiego getta, latem 1942 roku, Babińskie pomogły jej rodzicom oraz bratu uciec z getta. Do końca wojny wspierały ich finansowo.

Schronienie w pensjonacie znalazła pani Melania Przepiórkowa, starsza już kobieta o semickim wyglądzie. Niestety, zginęła trafiona pociskiem w czasie powstania warszawskiego. Babińska pomagała też sąsiadce, pani Goldberg i jej synkowi. Starała się dla nich o fałszywe papiery. Pani Goldberg jednak postanowiła przejść do getta. Zginęła tam z synem.

Ocaleli Wolmanowie. Ocalała Hanna Wodzińska, która w razie kłopotów zawsze mogła liczyć na nocleg i jedzenie u Babińskich. Zofia Babińska prowadziła swój pensjonat do 1949 roku. Jej starsza córka Danuta zginęła w powstaniu warszawskim. Druga córka Krystyna przeżyła i pozostała w stałym kontakcie z ocalałymi osobami. 

Historie pomocy w okolicy

Więcej

Bibliografia

  • Archiwum Żydowskiego Instytutu Historycznego, 349, 336
  • Czyżewska Anna, Wywiad z Krystyną Kościałkowską, Warszawa 1.01.2009
  • Gutman Israel red. nacz., Księga Sprawiedliwych wśród Narodów Świata, Ratujący Żydów podczas Holocaustu, Kraków 2009