Misiuna Władysław

powiększ mapę

Audio

5 audio

Historia pomocy - Misiuna Władysław

W chwili wybuchu wojny Władysław Misiuna miał piętnaście lat. Wojna bardzo szybko stworzyła z niego nadzwyczaj dojrzałego człowieka. Widząc cierpienie prześladowanych Żydów wiedział, że należy im pomóc.

Mieszkał wtedy w Radomiu, nieopodal małego getta, w którym umieszczono zaprzyjaźnioną z Misiunami rodzinę biednego krawca, Szmula Pinkusa. Wraz ze swymi braćmi Władysław przeprawiał się przez ogrodzenie getta i dzielił się z żydowskimi przyjaciółmi zdobywaną żywnością, środkami higieny i lekarstwami. Cała rodzina Pinkusa przetrwała do czasów likwidacji getta, później jednak została wymordowana.

W 1942 r. Misiuna podjął pracę jako nadzorca w królikarni, która została otwarta w jednym z magazynów fabryki broni na terenie obozu pracy. Na jego prośbę do opieki nad królikami przyjęto kilka żydowskich kobiet m.in. Rachelę Micmacher, Dworkę Zalcberg oraz Zofię Stupicką- Marmurek. Misiuna opiekował się nimi dostarczając żywność, lekarstwa, środki czystości, a przede wszystkim wspierając je duchowo i moralnie- między innymi pisał dla nich wiersze. Z powodu brawurowo udzielanej pomocy sam był nieustannie zagrożony. Wielokrotnie torturowany, cudem uniknął śmierci.

Bibliografia

  • Czekanowska Monika, Wywiad z Władysławem Misiunią, Warszawa 1.01.2007
  • Gutman Israel red. nacz., Księga Sprawiedliwych wśród Narodów Świata, Ratujący Żydów podczas Holocaustu, Kraków 2009