Bielatowicz Bronisława

powiększ mapę

Historia pomocy - Bielatowicz Bronisława

Bronisława Bielatowicz mieszkała w Warszawie. Pracowała jako opiekunka pięcioletniego syna Janiny Wrześniewskiej.

Gdy w październiku 1940 roku Niemcy zamknęli ludność żydowską w getcie, trafiła tam także Janina z dzieckiem. Bronisława nie zapomniała o byłej pracodawczyni i dostarczała jej do getta żywność.

W sierpniu 1942 roku, kiedy w getcie rozpoczęła się akcja likwidacyjna, dawna opiekunka wyprowadziła z getta syna Janiny. Wkrótce wydostała stamtąd także dziesięcioletniego Józefa Lucjana i czteroletnią Ludwikę Były to dzieci siostry Janiny, Heleny Meszorer.

Chłopca ukryła u siebie i zajmowała się nim do końca wojny Stanisława Szaniawska (później Nowicka). W lutym 1945 roku przyjechała po niego Helena.

W oświadczeniu spisanym dla ŻIH-u Janina Wrześniewska pisze o zagrożeniach, jakim musiała stawić czoła Bronisława: „Tak podczas przechodzenia na stronę aryjską, jak i podczas opieki nad (...) dziećmi była szereg razy szantażowana” i podkreśla wagę otrzymanej od niej pomocy: „Dzięki swemu poświęceniu i odwadze uratowała życie mojemu synowi i dzieciom mojej siostry” (cyt. za: Michał Grynberg, Księga sprawiedliwych, Warszawa 1993).

Historie pomocy w okolicy

Bibliografia

  • Archiwum Żydowskiego Instytutu Historycznego, 349, 73
  • Gutman Israel red. nacz., Księga Sprawiedliwych wśród Narodów Świata, Ratujący Żydów podczas Holocaustu, Kraków 2009
  • Grynberg Michał, Księga Sprawiedliwych, Warszawa 1993

    Leksykon uwzględnia historie Polaków uhonorowanych tytułem Sprawiedliwych wśród Narodów Świata w latach 19631989. Wykaz haseł poprzedza przedmowa Icchaka Arada oraz Chaima Chefera Sprawiedliwi świata.