Tadeusz Gebethner - Sprawiedliwy wśród piłkarzy

KJ, 16 listopada 2016
Pochodzący w z rodziny księgarzy i wydawców Tadeusz Gebethner od młodzieńczych lat pasjonował się piłką nożną. W 1911 r., jako 14-latek zaczął grywać w drużynie działającego nieoficjalnie warszawskiego klubu „Polonia” i wkrótce został jej kapitanem. W 1915 r. zarejestrowano klub, a niespełna 18-letniego Gebethnera wybrano na jego prezesa. Grał na pozycji pomocnika, wystąpił w 137 meczach.

Gebethner karierę sportową zakończył w 1925 r. i zaczął pracę w rodzinnym przedsiębiorstwie księgarsko-wydawniczym „Gebethner & Wolff”, miał pod opieką filie księgarni w wielu miastach Polski i zagranicą.

Wraz z wybuchem wojny, w 1939 r. przystąpił do 102. Pułku Ułanów. Zgrupowanie internowano do obozu na Litwie, lecz Gebethner zdołał z niego uciec. W 1941 r. wrócił do Warszawy i działał w strukturach Armii Krajowej.

Latem 1942 r. z prośbą o pomoc w ukryciu żydowskiej rodziny Abrahamerów zwrócił się do Gebethnera były pracownik jego księgarni. Gebethner, mimo iż rodzina ta była mu obca, od razu zgodził się przyjąć ją do siebie, do mieszkania przy ul. Śniadeckich 23. Wiosną 1944 r., wykorzystując kontakty w AK, wysłał ją na Węgry. Abrahamerowie doczekali tam końca wojny.

W sierpniu 1944 r. Tadeusz Gebethner brał udział w Powstaniu Warszawskim. Podczas walk został wielokrotnie ranny. Zmarł w październiku 1944 r. W 1981 r. pośmiertnie uhonorowano go tytułem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”.

Więcej informacji na temat Tadeusza Gebethnera znajdą Państwo na stronie Instytutu Yad Vashem oraz na stronie projektu Polak Wszech Czasów.